woensdag 20 oktober 2010

Excursie Amsterdam

06-10-2010


Beeldhalwerk te Amsterdam Noord


Op eigen gelegenheid hebben we in Amsterdam een aantal tentoonstellingen en musea bezocht. We begonnen de dag in Amsterdam Noord bij Beeldhalwerk.
Een grote loods waarin verschillende kunstobjecten werden geëxposeerd van verschillende kunstenaars.


De volgende vragen moesten bij deze tentoonstelling beantwoord worden:


- Wat is het tentoonstellingsconcept van Beeldhalwerk en hoe ervaar je dit.
- Zou je het zelf ook zo doen?


Het concept is kunst van 40 jaar geleden tot nu. Je hebt zelf niet in de gaten dat sommige kunstwerken al wat ouder zijn, het blijft actueel. Je krijgt geen uitleg bij de kunstwerken zelf, je bedenkt je eigen visie.
De ruimte doet veel met de kunstwerken door het industriële en de lichtinval worden het allemaal actuele kunstwerken. De objecten staan los in de ruimte en passen zich aan de locatie aan.
Ik zou zelf ook zeker voor deze locatie gekozen hebben, de kunstwerken komen hier erg goed tot hun recht.




         Krijn de koning
 Guido Geelen
 Gijs Assman
 Joep van Lieshout
 Thom Puckey
Karin van Dam
 Yasser Ballemans
 Anne Wenzel
 David Bade

Vervolgens zijn we na de tentoonstelling in Beeldhalwerk door gegaan naar het centrum van Amsterdam.
In de Nieuwe kerk op de Dam bezochten we een tentoonstelling van Krijn de Koning.
Krijn de Koning heeft in de Nieuwe kerk een soort van stellage gebouwd, waardoor je een verhoging krijg in de kerk van ongeveer 5 meter. In de verhoging heeft hij een soort van kleurrijke kamertjes gebouwd met verschillende gangen waar je door heen kunt lopen.

De volgende vragen moesten bij deze tentoonstelling beantwoord worden:

- Hoe ervaar je ruimtelijkheid van het werk van Krijn de Koning?
- Hoe ervaar je nu de kerk, nu je op 5 meter hoogte kunt lopen?
- Hoe ervaar je de kerk erna als weer beneden staat?

De ruimtelijkheid van het werk van Krijn de Koning ervaar ik klein, benauwend maar wel kleurrijk. De kleuren geven de sfeer aan zoals warm of juist kil, zonder de kleuren zou het werk minder uitstralen.
Op 5 meter hoogte komt het dak meer op je af, de kerk lijkt kleiner. Je kunt details beter zien.
Als je weer beneden staat lijkt de kerk veel groter en hoger, alles staat veel verder van je af je kunt geen details meer zien.











Na de tentoonstelling van Krijn de Koning zijn we verder gegaan naar het museumplein. Daar hebben wij het Stedelijk museum bezocht dat pas sinds kort weer geopend is. Het Stedelijk museum heeft een geheel nieuwe entree gekregen geheel van glas nu en ook aan de binnenkant van het gebouw is veel veranderd en vernieuwd. Zo zitten er nieuwe vloeren, verlichting en plinten in en hebben de wanden een nieuw laagje verf gekregen. Hierdoor zijn de ruimtes veel lichter en strakker geworden, waardoor de kunstwerken beter tot hun recht komen. Op het moment dat wij het museum bezochten hing er nog niet erg veel kunst, omdat het museum na de verbouwing eerst een tijdje opnieuw op de juiste temperatuur en luchtvochtigheid moet komen anders raken de kunstwerken beschadigt. Doordat er nog niet erg veel kunst te zien was kwam het museum zelf wel erg goed tot zijn recht en kon je de aangebrachten vernieuwingen goed bekijken.

De volgende vragen moesten bij deze tentoonstelling beantwoord worden:

- Hoe verhoud de nieuwe ingang zich met het oude Stedelijke Museum?
- Geeft het een extra stimulans om binnen te gaan?
- Geeft het een extra gewicht aan de collectie?

De nieuwe ingang is erg open en licht hierdoor erg modern en dit staat in contrast met het oude Stedelijk Museum.
Doordat het zo open is ga je er sneller naar binnen denk ik, want je wordt een soort van naar binnen getrokken. Deuren die open staan of waardoor je naar binnen kunt kijken trekken eerder je aandacht om naar binnen te gaan dan gesloten dichte deuren.
Ik vind het geen extra gewicht geven aan de collectie, daarvoor staat het te ver van elkaar af en is de collectie te verschillend. Wel geeft de moderne en vernieuwde binnenkant een goed karakter aan de kunstcollectie. De ruimtes zijn erg licht en stralen rust uit, hierdoor springen de kunstwerken er echt uit en gaat je aandacht alleen daar naartoe.




Mijn naam op de muur!






 








maandag 18 oktober 2010

Excursie Hoge Veluwe

29-09-2010


Kröller Müller museum


Na een lange reis van ongeveer 3 uur kwamen we aan bij het bij park van de Hoge Veluwe. Het was een mooie zonnige dag en het was daarom ook extra leuk dat we per fiets, die we in het park gratis konden gebruiken, door het park naar het Kröller Müller museum konden fietsen.






Het Kröller Müller museum bestaat voornamelijk uit een 25 hectare grote beeldentuin dat door de prachtige ligging een ware ontdekkingstocht is om doorheen te wandelen.
Op soms onverwachte plekken staat hier een unieke verzameling met onder andere beelden van Auguste Rodin, Henry Moore, Barbara Hepworth, Richard Serra en Jean Dubuffet.
Naast de vele beelden staan er ook twee paviljoens uit de jaren '60 van Aldo van Eyck en Gerrit Rietveld die de tuin sieren.


Het Rietveld paviljoen is een tot in detail afgewerkt paviljoen waarbij alles tot in detail klopt. Elke verhouding is afgestemd en dat maakt het paviljoen zo bijzonder.





Het paviljoen van Aldo van Eyck waren ze op het moment dat wij er waren helaas aan het reinigen, waardoor we het niet optimaal konden bekijken. Gelukkig mochten we er wel even snel doorheen lopen, waardoor we er toch iets van konden bekijken.
Het paviljoen heeft een bijzondere indeling met allerlei rondingen en plekjes waar verschillende beelden tentoongesteld stonden. Door de prachtige lichtinval komen de beelden mooi uit en worden er bijzondere schaduweffecten gecreeërd.





In de beeldentuin waren versschillende beelden van verschillende kunstenaars te bekijken. Drie beelden die er voor mij uitsprongen heb ik hieronder weergegeven en per kunstenaar heb ik meer werk opgezocht.

Marcello Mascherini 1906-1983 Italiaanse beeldhouwer
Mascherini is vooral bekend geworden door zijn figuratieve, meer dan levensgrote beelden, die in meerdere steden in Europa zijn te vinden in de openbare ruimte, beeldenparken en musea.

Dit beeld vond ik bijzonder, omdat het een figuratief en abstract beeld weergeeft van een vrouw. Je blijft duidelijk zien dat het een vrouw is, maar dan zonder alle specifieke details en met deze weergave kun je goed zien dat dat ook niet nodig is.



Tom Claassen 1964 Nederlandse beeldhouwer
Thomas Johannes Franciscus Claassen studeerde van 1984 tot 1989 aan de Akademie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda. In 1992 werd hij geselecteerd voor de Prix de Rome (beeldhouwen/beeldende kunst en openbaarheid). Hij ontving diverse prijzen, zoals de Aanmoedigingsprijs Stad Amsterdam (1993) en de Charlotte Köhler Prijs (1994). Veel werk van Claassen heeft een plaats gekregen in de openbare ruimte in geheel Nederland. Hij is vooral bekend geworden door zijn mens- en dierfiguren, die in zeer vereenvoudigde vorm zijn weergegeven. De gebruikte materialen zijn onder andere rubber, hout, jute, brons, ijzer, roestvast staal, aluminium, gips, marmer, beton, keramiek en polystyreen.

Dit beeld en vooral ook andere beelden van Tom Claassen vind ik erg bijzonder en opvallend, omdat ze zo abstract zijn en je soms niet kunt zien wat het beeld laat zien dit roept vragen op en dat maakt het zo bijzonder. Je kunt er je eigen fantasie aan geven. Ook zijn de beelden levensgroot en door heel Nederland op bekende plekken te bekijken, iedereen heeft wel eens een beeld van hem gezien.

Bestand:Paard Plantage TomClaassen.jpg UtrechtBestand:Mannetje van Hoofddorp 2.jpegHoofddorp

Bestand:Claassen Schiphol Sitting Men 02.jpg
Schiphol 

Giuseppe Penone 1947 Italiaanse beeldhouwer
Giuseppe Penone stamt af van een boerenfamilie en werkte veel in de natuur in de omgeving van zijn ouderlijk huis in Garessio. In die omgeving bevinden zich veel bossen, riviertjes en prehistorische grotten. Hij maakt beelden en installaties van natuurlijke materialen zoals steen, hout, klei en delen van planten. Het werk gaat steeds over de relatie van de mens (het menselijk lichaam) tot de natuur (aarde). Zijn beelden worden ook in brons gegoten of als keramische objecten getoond.

Het werk van Giuseppe Penone is zo bijzonder, omdat het een verband legt met de natuur maar toch ook in contrast ligt door het materiaal gebruik. Het wordt opgenomen in de natuur, maar toch ook weer afgestoten en dat maakt het zo opvallend.

Bestand:KMM Penone.jpgBestand:Penone Rotterdam 03.JPGBestand:PenoneKasseld13.JPG

Op de Hoge Veluwe was het naast het bezoeken van het Kröller Müller museum ook nog de opdracht om met een groepje een soort van spoor achter te laten in de natuur. Met alleen het gebruik van de natuur zelf.
Dit is ons achtergelaten spoor:


Kortom we hebben een erg leuke dag gehad op de Veluwe!